Bilgi İsminin Anlamı Ne Demek?

Bilgi ne demek? Sözlük anlamı ne?

• Herhangi bir konuda bilinen, zihince kavranmış olan şey, mâlûmat.
• Bir hüküm vermek için gerekli unsurlardan her biri.

• Bilgi işlemde, kullanılan uzlaşımsal kurallardan yararlanarak kişinin veriye yönelttiği anlam. bk. veri.

• İnsan aklının erebileceği olgu, gerçek ve ilkelerin bütünü, bili, malumat
• Genel olarak ve ilk sezi durumunda zihnin kavradığı temel düşünceler.
• Öğrenme, araştırma veya gözlem yolu ile elde edilen gerçek, malumat, vukuf.
• İnsan zekâsının çalışması sonucu ortaya çıkan düşünce ürünü, malumat, vukuf.
• Bilim.
• Kurallardan yararlanarak kişinin veriye yönelttiği anlam.

• Bilici, kâhin.

• İnsan usunun kapsayabileceği olgu, gerçek ve ilkelerin tümüne verilen ad.
• İnsan anlığının çalışması sonucu ortaya çıkan düşünsel ürün. 3-Genel olarak ve ilksezi biçiminde zihnin kavradığı temel düşünceler. 4- Bir yargılamada bulunabilmek için bilinmesi gereken öğelerin her birine verilen ad. 5- Bir şeyi bilme hali.

• Doğanın nesne ve olayları üzerinde kuramsal ya da görgül yoldan öğrenilen şey.

• İnsanların toplumsal iş ve düşünme etkinliklerinin bir ürünü olan; değişen nesnel çevredeki nesnel yasal ilişkilerin dil biçimi altında düşüncel düzeyde yeniden üretilmesine dayanan olgu.

• Bilme edimi. 2-Bilinen şey; bilme edimi sonunda ulaşılan şey. II. (Felsefede) Bir şeyin bir şey olarak kavranması. Burada tasarımlamadan ayrı olarak bilme eğilimi vardır. // Bilgi çeşitli biçimlerde ortaya çıkabilir:
• Bilgimizin ve bilgi imgemizin nesnenin tüm içeriğine yaklaşma eğilimi olarak (= bilgi süreci, bilgi ilerlemesi).
• Kavrama edimi, asalt bilinç edimi, yönelme (eğilim, intention) olarak.
• I. (Genellikle)
• İnsandaki ruhsal bir olay olarak.
• Nesnenin öznedeki imgesi, tasarımı, izdüşümü olarak (= bilgi oluşumu). 5~ Tasarım imgesinin nesneyle uyuşması olarak.
• Bilginin başkasına ulaştırılabilir, aktarılabilir sonucu olarak; bilgi ürünü, bilgi sonucu.
• Özne (bilen) ve nesne (bilinen) arasındaki ilişki olarak (= bilgi bağlantısı).

• Bir dizgenin, kendi durumunu bir im aracılığıyla başka bir dizgeye bildirmesinin nitel etkeni.
• Renkli televizyonda, parlaklık ve renkliliği belirleyen radyoelektrik imlerin nitel etkeni.

• Halkın doğal ve toplumsal çevresiyle ilgili geleneksel, kültürel edintisi, bk. halk, çevre. zıt anlamlısı gelenek, görenek.
• (Bilgi kuramı) Tümü ya da bir parçası sınıflandırmaya elverişli olan nesneler topluluğunun, niceliği ile ilgili yönü.
• (Davranış ruhbilimi) Bir uyaran durumunun ipucu ya da açar görevini yapan yönü.
• Öğrenme, araştırma ya da gözlem yolu ile edinilen gerçekler.
• bilişim: Öğeleri genellikle özdevimsel yollardan işlenmeye elverişli olan yazılı bölge.
• güdümbilim: Bir dizgenin durumunu, buna bağlı olarak bu dizgenin başka bir dizgeye ilettiği durumu anlatan nitel etken.
• Bilme, öğrenme süreci ve işleminin konusu ya da nesne ve olaylara yüklemler vererek varılan yargı.

• (information) Bireylerin herhangi bir çaba sarfetmeksizin ulaştığı dışardan verilen olgular.
• (knowledge) Bireylerin öğrenme, araştırma veya gözlem yolu ile çaba sarfederek elde ettiği olgular.